( 1 ) در خميرمايهء خلقت على عليه السلام احمد در كتاب « الفضائل » از قول عبد الرزّاق ، از معمّر و او از زهرى به نقل از خالد بن معدان و او از زاذان ، از قول سلمان نقل كرده است كه رسول خدا ( ص ) فرمود : « من و على بن ابى طالب در پيشگاه خدا يك نور بوديم ، چهار هزار سال پيش از خلقت آدم ، همين كه پروردگار آدم را خلق كرد ، آن نور را دو قسمت كردند ، قسمتى من و قسمتى على شد » و در روايتى : « من و على يك نور بوديم » . ( 2 ) اگر كسى بگويد : اين حديث را ضعيف شمرده‌اند . پاسخ اين است كه حديثى را كه ضعيف دانسته‌اند ، الفاظ و اسنادش با اين حديث تفاوت دارد . امّا الفاظ آن حديث چنين است : « من ، هارون بن عمران ، يحيى بن زكريّا و على بن ابى طالب از يك گل آفريده شده‌ايم » . و در روايتى : « من و على را از يك نور آفريده‌اند و مادر سمت راست عرش دو هزار سال پيش از آن كه خداوند ، آدم را بيافريند بوديم و پس از آن در صلب پدران گشتيم تا به عبد المطلب رسيديم » . و اما اسناد آن ، گفته‌اند در سلسلهء سند حديث محمد بن خلف مروزى است كه فردى كم هوش و ابله بوده است و در آن ميان جعفر بن احمد بن بيان نيز فرد شيعى است ! و حديثى را كه ما روايت كرديم از نظر لفظ و عبارت متفاوت و از نظر سلسلهء سند ، راويانش موثّق مىباشند . اگر كسى بگويد : عبد الرزّاق اظهار تشيّع مىكرد ؟ در پاسخ مىگوييم : وى بزرگترين مشايخ حديثى احمد بن حنبل است كه از بغداد به صنعا رفت تا از وى استفادهء حديثى نمايد و مىگفت : كسى را مثل عبد الرزّاق نديده‌ام و اگر وى اهل بدعتى بود از او حديث نقل نمىكرد . در صورتى كه تا وقت مردن از او حديث نقل مىكرد و بيشترين احاديثى كه در مسند آمده ، از طريق او نقل كرده و در صحيح نيز از وى حديث نقل كرده‌اند . ( 3 ) حديث دربارهء قضيب احمر احمد در كتاب « الفضائل » به نقل از احمد بن جعفر و او از ابن راشد ، از قول شريك و او از اعمش به نقل از حبيب بن ابى ثابت ، از ابو طفيل و او از زيد بن ارقم نقل كرده ، مىگويد :